माणूस नि पाऊस

पाहतात वाट डोळे लावून माणसाची,
पाहतात आतुरतेने वाट पावसाची ॥

भरते घर येणाऱ्या माणसाने,
बहरते पृथ्वी कोसळणाऱ्या पावसाने ॥

घराचा कर्ता करविता माणूस,
पृथ्वीचा सुफलाम जनक पाऊस ॥

सामंजस्य वृत्ती आनंदी माणसाची,
रिमझिम सरीत शोभा पावसाची ॥

अंथरावी सुखे वैचारिक माणसाने,
फुलवावा निसर्ग मध्यम पावसाने ॥

राखावा चढउतार संसारी माणसाने,
करावी भरतीओहोटी समुद्री पावसाने ॥

विखरते घरकुल व्यसनी माणसाने,
कोलमडते जनजीवन मुसळधार पावसाने ॥

विस्कटते घरकुल विक्षिप्त माणसाने,
बुडते धरती वादळी पावसाने ॥

माणूस नि पाऊस साम्य दोघांचे,
असावेत दोघे इच्छाधारी स्वभावाचे ॥

पावसाच्या खेळात मानवी जीवन,
दुर्भाग्य माणसास दुष्काळी कारण ॥

– रचना – सौ. वर्षा भाबल
– संपादन : अलका भुजबळ. ☎️ 9869484800