श्वास घेत आहे मी

एकांतात जखमा देणारे हात
चारचौघांत मलमपट्टी करत होते
लोकांच्या नजरेत तेच
करुणेची देवता ठरत होते

लाख इच्छा असेल माझी
सात जन्म हाच पती मिळावा
पण नाही पुजले मी वडाला
म्हटलं त्याच्या इच्छेचाही मान राखावा

कौतुक करत होते लोक
पिंजरा तो सोन्याचा होता
घुसमटलेल्या जीवासाठी
आजन्म तो बंदिवास होता

अंतरीच्या वेदना मी
कोणत्या भाषेत मांडू ?
उमटतील पडसाद असे मी
शब्द कुठून शोधू ?

आवडले असते तुझ्या आयुष्यात
इंद्रधनुषी सप्तरंग उधळायला
तू अवसरच नाही दिलास
रातराणीचा गंध होऊन दरवळायला

– रचना : आसावरी घोलप.
– संपादन : देवेंद्र भुजबळ. ☎️9869484800