माझ्या घरातच माझी विठ्ठल नि रखुमाई
बाप माझा हो विठ्ठल आणि आई रखुमाई…
कष्ट कष्टता जिंदगी रगताचे केले पाणी
पाहू दिली ना घराला त्यांनी कधी आणिबाणी…
झाल्या मनाला जखमा स्वत: फुंकर मारली
झाकली ती मुठ सदा खुली नाही कधी केली…
बाप पहाडा सारखा उभा राहिला पाठीशी
त्याने गोवऱ्या वेचल्या कधी राहिला उपाशी..
सोळा वर्षाचे वय गांधी बाबाला ऐकले
आणि स्वातंत्र्य यज्ञात त्याने स्वत:ला झोकले…
केले देशासाठी काम केले गावासाठी काम
झट झट तो झटला नाही मिळाला आराम …
बाप असतो आभाळ कधी समजत नाही
माय असते संगती त्यात भरते निळाई…
बाप असतो सागर त्यात भरावी घागर
कधी संपतच नाही सदा उधाण जागर…
नाही फिटत हो पांग आम्ही जन्म ऋणाईत
छत्रछाया ज्याच्या घरी नित्य बसा सावलीत….
– रचना : प्रा.सौ.सुमती पवार
– संपादन : देवेंद्र भुजबळ. ☎️ 9869484800
बाप सुंदर सुपर डुपर