व्याकुळ जीव

कितीही टाळायचे म्हटले तरीही
छळती जीवघेणे भास सारे तुझे…

जीव व्याकुळ हताश होतो बेजार
स्मरणात गंधलेले सारे श्वास तुझे…

सत्य ! नि:शब्दी विदारक भाळीचे
सांग कसे , विझवावे आठव तुझे…

प्रीतासक्त उलघाल उरि भावनांची
कसे व्यक्त करू मी अंतरंग माझे.…

असले , कसले हे तुजविण जीणे
भवताली सांडलेले सारे रुप तुझे…

— रचना : वि.ग.सातपुते
— संपादन : देवेंद्र भुजबळ. ☎️ 9869484800